Toto Arie * Aadje’s Afkoopsom * Koekoek * WM Gé

Fish & chips versus Michelangelo

Om te beginnen moet ik een correctie maken op de antwoorden van gisteren. Het juiste antwoord op vraag 239 is geen 2, maar 1. In een vlaag van totale verstandsverbijstering heb ik de Italianen Florenzi en Di Lorenzo door elkaar gehaald. Gelukkig heeft dit geen gevolgen voor de toegekende westrijdprijs, uiteraard wel voor de puntentotalen van diverse deelnemers. Excuus als ik je onterecht heb verblijd met 4 punten. De werkdruk in combinatie met de toto uurtjes gaan nu toch echt hun onvermijdelijke tol eisen. Nog even doorbijten…… Ook Toto Arie is dringend toe aan een voetbal- en werkloze vakantie.

Ik snap wel waarom die Phil Foden niet speelt. Als je je haar zo laat omtoveren tot een soort van metallic zilver, mag je blij zijn dat je überhaupt nog mee mag trainen. Wat een ongelooflijk voorbeeld van een over het paard getild Engels melkboerenhondenkind.
Een schoolvoorbeeld van wansmaak. Engelsen en beschaving, het is ver te zoeken. Stomdronken bierpenzen die lallend uit de pub rollen na een zeer matig partijtje voetbal, waarvan ze zelf allang geen besef meer hebben. Kannen bier die over elkaar worden uitgegoten na een gemiste penalty. Fish & chips als nationaal gerecht …… need I say more?
En maar ‘It’s coming hoooooome’ brallen met z’n allen.

Nee, dan de Italianen. Ik noemde al de haute couture van de trainersstaf, het is slechts een bescheiden voorbeeld. Een land bezaaid met kunst en cultuur, met een keuken die overloopt van smaak en fijnproeverij. ‘Wine & Dine’ is ten onrechte een Engelse term, ‘Vino e Cenare’ was een stuk treffender geweest. De Engelsen zijn trots op een paar rotsblokken bij Stonehenge, de Italianen hebben de Sixtijnse kapel. En zo kunnen we tot diep in de nacht doorgaan. Forza Italia!

Maar wat een laffe pot voetbal van die Engelsen. Afwachten, bang voor de Denen, kwaliteitsarm. En dan spelers als Rashford, Grealish en Foden (ondanks dat haar) op de bank houden. En dan die keeper. Typisch voorbeeld van het bleekscheetje wat over elke bal heen maaide vroeger. ‘Ga jij maar keepen, jij kan niet voetballen’. Dat hebben we gezien, ja. En maar schelden op z’n verdedigers die het wagen om een terugspeelbal aan hem te geven. Heerlijk.

De Denen mogen trots zijn. Wat een toernooi. Tot op de drempel van de finale. En zeker, het zat er in. Met de borst vooruit naar Kopenhagen voor een heldenontvangst.

En ja, hij kan hem geven……maar hij kan hem zéker ook niet geven. Ik zeg: diefstal door onze Dordtse politieman. Maar ja, Engeland moet wel door, he. Ho, nu sla ik door. Maar toch, een wat mij betreft schandalig makkelijk gegeven penalty voor een vreselijke duik. En ja, met in het VAR-busje de trouwe ambtenaren Pol van Boekel en Kevin Blom is de hoop op een krachtdadige VAR-ingreep natuurlijk een absolute fata morgana.

De een na laatste wedstrijdprijs dan (met hopelijk de juiste antwoorden…..)

240. Engeland-Denemarken
241. 1-1
242. 1-1 (na 90 minuten)
243. 0
244. 18
245. 27 (25 t/m 29 is juist)
246. Engeland / Engelse / Premier League

Dat leidt tot 3 deelnemers met 14 punten. Sorry, Annelies van Turenhout en Lisanne Naaktgeboren, omdat hij als enige de eindstand juist voorspelde gaat de wedstrijdprijs vanavond naar Joost Buma. Voor de 2e keer gefeliciteerd, Joost. Een paar opmerkelijke feitjes: bij allebei je wedstrijdprijzen was Danny Makkelie de fluitist; je 1e wedstrijdprijs pakte je op de dag van je examenuitslag, je 2e op de dag van je diploma uitreiking…..

Nog 1 wedstrijd te gaan dus en wat voor één: Engeland-Italie op een volgepakt Wembley, wat een ongekend affiche.
Ik heb jullie een laatste tussenstand beloofd na de halve finales. Maar je begrijpt dat ik die nu niet maak, dus dat wordt als het goed is morgenavond. Hou de website in de gaten en zie hoe je de laatste finaleronde ingaat. Nog even geduld dus. Wat ik al wel vast kan verklappen is dat Us Abe toch aan een slotoffensief is begonnen en dat de spanning bovenin toch terug lijkt. En ook onderin lijkt een nek-aan-nek race nog mogelijk. Morgen meer dus.
Voor nu: slaap lekker.

De traditionele wedstrijdprijs en de National League North

Eerder deze week schreef ik een eerbetoon aan Antonín Panenka, de man van dé Panenka. Ik laat dat graag op deze plek volgen door een eerbetoon aan Jorge Luis Frello Filho, door zijn vrienden ook wel Jorginho genoemd. Na een heerlijk intense wedstrijd tussen 2 echte voetbalgrootmachten, volop spanning en strijd, zijn het dan toch de strafschoppen die het pleit moeten beslechten. En dan mag Jorginho de laatste Italiaanse strafschop gaan nemen. Raak, dan is de Europese titel nog 1 overwinning weg. Mis, dan wachten de hoon en de spot in de Gazzetta dello Sport en de Corriera della Sera. Hoe cool kun je zijn, zo tergend lang wachten tot Unai Simon echt een hoek in duikt en de bal dan als was het een terugspeelbal in de lege hoek schuiven. Wat een held!!

Doen ze in de Serie A trouwens niet aan buitenspel?, heb ik mij vanavond af zitten vragen. De grensrechter heeft vannacht een stijve arm in bed en dan heb ik het nog niet over alle keren dat de bal niet diep gegeven kon worden, omdat er alweer een blauw shirt in niemandsland stond.
Maar wat maakt het uit, mijn Italiaanse vrienden staan zondagavond aan de aftrap, het Italie-shirt hangt alvast over de strijkplank.

De cijfertjes van deze twee na laatste wedstrijdprijs:
233. Italie-Spanje
234. 0-0
235. 1-1
236. nee
237. 7 en 14
238. 1
239. 2

Ik zit er al het hele toernooi op te wachten, je weet gewoon dat ie nog moet vallen, maar op een gegeven moment ga je toch denken: het zal toch niet? Nee hoor, het heeft even geduurd, maar hier is dan met 15 punten de traditionele wedstrijdprijs voor Margreeth van Eersel. Als je Spanje in deze wedstrijd voorspelt, is dat natuurlijk toch ook gewoon verdiend. Gefeliciteerd, Margreeth, al breng je zo natuurlijk wel je poedelprijs in gevaar. Jammer, Erik Vos, ook jij pakt 15 punten, maar in jouw portemonnee zit nu eenmaal al € 50.

Darlington Football Club is een Engelse voetbalclub uit Darlington, Durham. De club komt tegenwoordig uit in de National League North en speelt haar thuiswedstrijden voor gemiddeld 1200 toeschouwers op Blackwell Meadows.
De club werd opgericht in 1883 en speelde aanvankelijk in regionale competities, en was een van de oprichters van de Northern League in 1889. In 1921 werd Darlington voor het eerst toegelaten tot de Football League, toen de Third Division North werd opgericht. In 1925 won het de eerste titel in de Third Division North en in 1926 werd de tweede plaats behaald in de Second Division. Dit is tot op heden de hoogst behaalde klassering voor de club. Sinds de toelating tot de Football League heeft de club het grootste deel van de seizoenen afgewerkt in de laagste divisie. In 1934 werd de Third Division North Cup gewonnen, wat de eerste overwinning in een nationaal bekertoernooi betekende. Tot twee keer toe bereikte Darlington de laatste zestien van de FA Cup en eenmaal, in 1968, werd de kwartfinale van de League Cup bereikt. In de vroege jaren 90 van de twintigste eeuw werd in twee opeenvolgende seizoenen het kampioenschap behaald: de Conference National in 1990 en de Fourth Division in 1991. In 2011 won Darlington de FA Trophy (de FA Cup voor clubs vanaf het 5e niveau), door Mansfield Town op Wembley met 1-0 te verslaan.
De grootste rivaal van Darlington is Hartlepool United. De kleuren van de club zijn van oudsher zwart-witte shirts, zwarte broek en zwart-witte sokken. Het logo bevat de Locomotion Nr.1, verwijzend naar de historische band van de stad met de spoorwegen. Tot slot bevat het logo een Quakerhoed, verwijzend naar de religieuze beweging die van groot historisch belang is geweest in Darlington. De bijnaam Quakers is dan ook afgeleid van deze beweging.
Beste vrienden en vriendinnen van Toto Arie: vanwaar dit stukje voetbalhistorie uit de krochten van de bakermat van het voetbal? Omdat er morgenavond een voor Darlington FC unieke wedstrijd op het programma staat. Bij de EK halve finale Engeland-Denemarken staan namelijk Kasper Schmeichel en Jordan Pickford als keepers onder de lat tegenover elkaar. In respectievelijk januari 2006 en januari 2012 maakten deze beide doelmannen als puistige junior hun debuut in het profvoetbal als keeper van ……. juist, Darlington FC. Hoe toevallig is dat?


We kijken uit naar een hopelijk net zo spectaculaire halve finale morgen als die van vandaag.
Slaap lekker, morgen weer vroeg dag.

Ook Deense winst buiten het veld en de 5e periode

Dat Engeland met 2 vingers in de neus van Oekraïne ging winnen, was eigenlijk vooraf wel duidelijk. Maar na de 4-0 overwinning op een elftal vol invallers en invaliden, is elke vorm van realiteit van het Brexit eiland verdwenen. Uitzinnige en uiteraard dronken mensenmassa’s in en voor de kroegen, schreeuwende krantenkoppen, het kan niet op…… It’s coming home, maar wat is ‘it’?
Zonder Union Jack bril moeten we toch eerlijk toegeven dat hier een middelmatig en angstig elftal staat, dat zelfs na een vroege 1-0 voorsprong tegen de beste slechtste nummer 3 de bal aan de tegenstander liet en af ging staan wachten tot er een momentje van omschakelen aanbrak. Dat de tegenstander na de 2-0 direct na rust volledig instortte en alleen nog maar verlangde naar het vliegtuig op weg naar Kiev, vergeten de Engelsen voor het gemak maar even.
Wat heeft Engeland nou eigenlijk gepresteerd dit toernooi? Vooropgesteld, ze speelden al 4 thuiswedstrijden, waarbij vrijwel geen uitpubliek aanwezig was vanwege de zware inreisbeperkingen in Engeland. Dat heet thuisvoordeel.
De eerste wedstrijd tegen een Kroatië dat zijn slechtste wedstrijd van het toernooi speelde, leek nog wel aardig, maar afgezien van de eerste 20 minuten was het verre van groots. Vervolgens een blamerende en moeizame 0-0 tegen de Schotten. Van mede kwartfinalist Tsjechië werd met 1-0 gewonnen, maar uitsluitend omdat Tsjechië met dit resultaat door was en het allemaal wel prima vond en de benen spaarde voor de volgende ronde.
In de achtste finale stond er eindelijk een echte tegenstander. Maar de Duitsers konden niet en de Engelsen durfden niet, zodat er een gevecht van 2 aangeslagen boksers plaats vond, waarbij uiteindelijk de Engelsen (thuisvoordeel!!) toch aan het langste eind trokken. Voor de wedstrijd van vanavond, zie hierboven.
Maar toch is de kans groot dat deze ploeg ‘gewoon’ straks in de EK finale staat. Het zal een intense wedstrijd worden tegen de onbevangen Denen, die er voor zullen zorgen dat het een echte wedstrijd gaat worden. Maar omdat Engeland straks 60.000 fans achter zich heeft staan en de Denen niemand (ja, de rest van Europa voor de buis), denk ik toch dat Engeland voor het eerst sinds 55 jaar weer een finale gaat halen. Hoezo competitievervalsing? Speel in een stadion waar allebei de teams 25.000 fans neer mogen zetten en de Denen lopen die Engelsen onder de voet. Laten we hopen dat dit toch alsnog gebeurt. Hop Danmark!!!

De laatste dag met 2 wedstrijdprijzen. Hier zijn de resultaten:

219. Tsjechie-Denemarken
220. 0-2
221. 1-2
222. ja
223. 1
224. 3
225. 5, 42 en 49 (4 t/m 6, 41 t/m 43 en 48 t/m 50 zijn goed)

Dat levert wat mij betreft de mooiste wedstrijdprijswinnnaar tot nu toe op. Hoewel we allemaal (denk ik) de Denen toejuichen en hopen dat ze zover mogelijk gaan komen, zit er maar 1 deelnemer daadwerkelijk met een Deens shirt en rood-wit geverfde wangen handenwrijvend voor de buis. Hoe mooi is het dan dat bij de wedstrijd waarin Denemarken de halve finale haalt, de wedstrijdprijs met 11 punten gaat naar Kirsten Bach Schijffelen. Tillykke, Kirsten!
Jammer, Lyanne van Loenen, ook 11 punten, maar Kirsten heeft de eindstand juist voorspeld.

226. Oekraine-Engeland
227. 0-1
228. 0-4
229. nee
230. 2
231. 0
232. 15

Het was al weer lang geleden, maar de Heineken hoed moest weer worden afgestoft. Want hier hebben we, ook met 11 punten, 2 deelnemers, waarbij ook na het checken van alle mogelijke criteria bij gelijk eindigen voor een wedstrijdprijs, geen onderscheid is te maken.
Allebei zijn ze al in het bezit wan een wedstrijdprijs, dus Sander Nauta en Lisanne Naaktgeboren, jullie namen verdwenen in de hoed, waarna Toto Arie Junior het vonnis voltrok.


De wedstrijdprijs gaat dus voor de 2e keer naar Lisanne Naaktgeboren. Staat voor jou, net als voor Sander, de teller nu ook op € 100. Gefeliciteerd. En goede zaken voor het klassement dus ook. De koploper is gewaarschuwd……

Na deze kwartfinales zijn we iets over de helft van de 5e en laatste periode; een tussenstand dus met de deelnemers met 25 punten of meer tot nu toe.

Lyanne van Loenen 31
Marcus Dotinga 30
Joost Buma 30
Kirsten Bach Schijffelen 29
Sander Nauta 27
Tjerk Nauta 26

Zo, we zijn weer bijgepraat. Ik ga jullie een paar dagen met rust laten en mezelf ook ……
Op naar 2 geweldige halve finales en een schitterende finale.

Twijfel en de oude doos

Ik wil het om te beginnen eens hebben over het begrip ‘twijfel’. Wanneer is er sprake van twijfel? Wat is de definitie van twijfel? Sinds de invoering van de VAR is er een duidelijke instructie aan alle langs de lijn dravende vendelzwaaiers: in geval van twijfel bij buitenspel niet vlaggen, wie weet wordt er gescoord en kan de VAR bepalen of jij terecht of niet terecht de vlag strak langs het afgetrainde lichaam hebt gehouden. Tot zover duidelijk en een prima afspraak.
Maar dan komt ie dus: wanneer is er sprake van twijfel? Is dat als een speler 3 meter of meer buitenspel loopt, een situatie waarin zelfs mijn schele buurman, bijziend en binnenkort aan de beurt voor een staaroperatie, de vlag onmiddelijk in top zou hijsen?
Een situatie waarin zelfs de speler aan de bal al stopt met rennen, omdat hij wel weet hoe laat het is.
Wat ben je dan voor een grensrechter? Hoe ziet het dagelijks leven van zo’n man er uit? Ik denk als volgt: hij zit in die auto voor je, die stopt voor een groen stoplicht, want zou ie niet zometeen toch op rood springen? Hij is de man voor je in de rij bij de kassa in de supermarkt, die eerst zijn vrouw gaat bellen als de caissiére hem vraagt of hij Efteling-zegeltjes wil. Hij is de man die nooit op vakantie gaat, want tja, waar naar toe?
Het wachten is op de eerste speler, die in overduidelijke buitenspelpositie met de bal aan de voet rechtsaf slaat om in plek van op het doel rechtstreeks op de man met de vlag af te gaan, hem de vlag uit de hand te rukken en deze fier de lucht in te steken.

Daar waar de Spanjaarden dankzij de abominabele elf-meters van de Zwitsers door het oog van de naald kropen, overtuigden de Azzurri met name in een heerlijke 1e helft. In de 2e helft luidde het devies: de nul (of liever gezegd: de één) houden en laat dat maar aan Giorgio Chiellini en zijn secondanten over. Wat een strijd, wat een passie. Wat een genot om naar te kijken. Forza Italia!!!
En die matige Spanjaarden? Die staan er straks gewoon, hoor, in een geweldige latijnse halve finale kraker op het heilige gras van Wembley.

En Belgie dan? Alweer niet. Een gouden generatie die aan roest onderhevig is. Heel misschien nog één laatste kans volgend jaar december, maar ik betwijfel het. Voor altijd met lege handen.

Laten we de cijfers maar even doornemen.
205. Zwitserland-Spanje
206. 0-1
207. 1-1
208. ja
209. 3
210. Er worden alleen 3 punten gescoord met invaller Thiago
211. Engeland / Engelse / Premier League

De laagste wedstrijdprijs van het toernooi tot nu toe. De winnaar pakt 7 van de 26 punten. Peter Hogers, gefeliciteerd. Je kleinzoon al in de prijzen, dus je kon natuurlijk niet achter blijven.

212. Belgie-Italie
213. 1-2
214. 1-2
215. 1e helft
216. Slovenië
217. 3
218. 45 (42 t/m 48 levert 4 punten op)

De overgrote meerderheid van alle deelnemers begon handenwrijvend aan deze wedstrijd: met 9 punten voor 2 juist voorspelde landen kon een wedstrijdprijs niet ver meer weg zijn. Maar niets is minder waar. Van dat overgrote deel stond bijna iedereen bij het laatste fluitsignaal nog steeds op die 9 punten. Daaaaaagprijs.
Maar dat goldt uiteraard niet voor iedereen. Heel bijzonder: een wedstrijdprijs pakken, ondanks dat je de 2 landen omgedraaid hebt ingevuld en je voorspelling van rust en eindstand dus niet meer klopt. Maar met 17 punten gaat de wedstrijdprijs toch gewoon naar Tjerk Nauta. Van harte, jongen, als laatste van de familie Nauta ook in de prijzen. Ik begrijp dat jij dit weekend de drank verzorgt…..

Morgen de andere 2 kwartfinales. Engeland met 2 vingers in de neus terug naar Wembley, maar we verheugen ons op de wedstrijd van 18.00 uur. Een kwartfinale op een EK tussen Denemarken en Tsjechië schreeuwt natuurlijk om een historische terugblik. In de aanloop naar de wedstrijd van morgen daarom even terug in de tijd naar 1992 en 1976.

De er Rode, de er Hvide, de er Dansk Dynamit

Tien dagen voor de aftrap van het EK 1992 in Zweden wordt het EK voetbal volledig op zijn kop gezet. Joegoslavië wordt vanwege de daar heersende burgeroorlog de toegang tot het toernooi ontzegd en in plaats daarvan mag Denemarken meedoen.
De Denen staan al op de camping en beginnen zonder noemenswaardige voorbereiding aan het EK. Wat volgt is één van de grootste sensaties uit de geschiedenis van grote voetbaltoernooien.

Begin 1992 besluit de UEFA nog dat het restant van Joegoslavië mee mag doen aan het EK. Als de burgeroorlog daarna oplaait kunnen de UEFA en de FIFA er niet meer omheen: Joegoslavië wordt uitgesloten van het EK en de nummer twee in de kwalificatiepoule, Denemarken, mag alsnog zijn koffers pakken.
Het EK in Zweden is het laatste toernooi waarbij een overwinning slechts twee punten overlevert. In Zweden zijn verder voor het eerst ook de namen van de spelers op de achterzijde van de shirts te vinden, boven het rugnummer.
Er is nog een opmerkelijke deelnemer in Zweden: het Gemenebest van Onafhankelijke Staten, afgekort GOS. Officieel bestaat de Sovjet-Unie niet meer, maar onder die naam is wel EK-kwalificatie afgedwongen. De Baltische staten Estland, Letland en Litouwen zijn intussen onafhankelijk. Armenië, Georgië, Wit-Rusland en Oekraïne volgen snel.
Titelverdediger Nederland heeft een rampzalig WK in Italië achter de rug. Vooraf gerekend tot de favorieten voor de wereldtitel, maar tijdens het toernooi wint Oranje geen wedstrijd. Nederland wordt al in de tweede ronde naar huis gestuurd door de latere wereldkampioen Duitsland. De EK-kwalificatie begint ook slecht met een 1-0 nederlaag in Portugal. Maar daarna herpakt Nederland zich knap. Met slechts twee tegentreffers plaatst de ploeg van de weer teruggekeerde bondscoach Rinus Michels zich voor het EK.
Het toernooi in Zweden wordt afgewerkt in vier stadions die niet al te ver uit elkaar liggen. Frankrijk en Engeland zijn de favorieten in groep 1, waarin ook Zweden en Denemarken zijn ingedeeld. Hoewel de Zweden al wel een paar keer indruk hebben gemaakt op WK’s, is het pas de eerste keer dat ze erbij zijn op een EK. En alleen maar omdat ze als gastheren automatisch zijn geplaatst.
Frankrijk staat onder leiding van coach Michel Platini en heeft met Eric Cantona en Jean-Pierre Papin topspelers tot zijn beschikking. Maar de Fransen komen in de eerste twee groepswedstrijden tegen Zweden (1-1) en Engeland (0-0) niet tot winst.

Voor Denemarken begint het toernooi op 11 juni 1992 met een duel tegen Engeland. De wedstrijd, die geleid wordt door de Nederlandse arbiter John Blankenstein, kent weinig hoogtepunten. Engeland is verzwakt doordat de vaste waarden John Barnes en Gary Stevens zich kort voor het toernooi hebben geblesseerd. In de eerste helft is de Deense doelman Peter Schmeichel, die uiteindelijk uitgroeit tot de held van het toernooi, niet erg zeker. Afgestraft wordt dit echter niet. De Denen hebben in de tweede helft wat overwicht maar beide teams slagen er niet in te scoren: 0-0.
Drie dagen later moet Denemarken aantreden tegen gastland Zweden dat in de eerste wedstrijd met 1-1 gelijk heeft gespeeld tegen Frankrijk. Beide landen spelen om te winnen. In een aantrekkelijke, open wedstrijd weet echter slechts één land te scoren en dat is Zweden. De Denen lijken af te stevenen op een rol als toernooivulling.
De Denen hebben na twee wedstrijden nog maar één punt, maar zorgen tegen Frankrijk voor hun eerste stunt. Ze scoren al vroeg en na de Franse gelijkmaker schiet oud-Feyenoorder Lars Elstrup acht minuten voor het einde de Denen naar de verrassende 2-1 winst.

En net als de Fransen kunnen ook de Engelsen na drie groepswedstrijden naar huis. Zweden wint de laatste groepswedstrijd met 2-1 en bezegelt zo het lot van onder anderen Gary Lineker, die in Zweden zijn imposante interlandcarrière beëindigt. Lineker is woedend als hij door Graham Taylor naar de kant wordt gehaald, want hij blijft steken op 48 interlandgoals. Net één minder dan het record van de legendarische Bobby Charlton.
In de andere poule is het verloop zoals verwacht. Regerend Europees kampioen Nederland en regerend wereldkampioen Duitsland gaan verder ten koste van Schotland en het GOS.

De Denen zijn in 3 wedstrijden tijd in het toernooi gegroeid en hebben niets te verliezen. Alleen al het halen van de halve finale is een ongekende en enorme prestatie. Tegenstander Nederland, dat nog met 3-1 te sterk was voor Duitsland, heeft indruk gemaakt in de groepswedstrijden en wil het echec van 1990 uitwissen.
Ook Oranje stuit nu op de onverzettelijke Denen. Ook in deze wedstrijd komt Denemarken weer goed uit de startblokken. Al na vijf minuten opent Henrik Larsen de score. Een kleine twintig minuten later doet Dennis Bergkamp iets terug: 1-1. Tien minuten later staan de Denen echter alweer voor. Henrik Larsen is opnieuw de doelpuntenmaker.
Het lijkt er lang op dat Denemarken de voorsprong vast kan houden maar in de 86e minuut schiet Frank Rijkaard na een hoekschop van Rob Witschge van dichtbij raak (2-2). Strafschoppen moeten de beslissing brengen. Denemarken mist geen enkele penalty. Bij het Nederlands elftal is er één speler die mist: Marco van Basten, de held van het EK van 1988, ziet de allereerste strafschop gestopt worden door Peter Schmeichel. Een sensatie: het land dat eigenlijk helemaal niet aan het toernooi zou meedoen, plaatst zich voor de finale. Het sprookje van de Denen duurt voort.

In de finale is Duitsland de tegenstander. En vooraf is het weer hetzelfde liedje: de Denen zijn volkomen onbevangen en de favorietenrol ligt nu bij Duitsland. Zeker omdat Denemarken het ook nog eens moet stellen zonder twee van de dragende spelers: Kenneth Andersen en topscorer Henrik Larsen. Larsen is geblesseerd en daarnaast ook nog eens geschorst.
Maar niets kan de Denen stoppen. John Jensen, die zichzelf omschrijft als gepassioneerd bierdrinker, zet de Denen op voorsprong. Kim Vilfort zet twaalf minuten voor het einde de 2-0 op het scorebord. Voor Vilfort is het om andere redenen een bijzonder toernooi. Zijn zevenjarig dochtertje lijdt aan leukemie en Vilfort heeft eerder in het toernooi de beslissende groepswedstrijd tegen Frankrijk laten schieten om haar te bezoeken.
Het succesverhaal van 1992 kent vele bijzondere Deense verhalen. Het EK van 2021 kent ook nu al vele bijzondere Deense verhalen. Of het ook deze keer een succesverhaal wordt? Waarom niet? Van mij mogen ze. Hop Danmark!!

De moeder aller strafschoppen

Een eerbetoon aan Antonín Panenka lijkt me hier op zijn plaats. Eind vorig jaar werd de Tsjechische ex-voetballer in kritieke toestand opgenomen in het ziekenhuis, maar hij is hersteld en mocht dan ook gelukkig na thuiskomst 72 kaarsjes uitblazen. Als eerbetoon reizen we terug naar 1976, naar 20 juni om precies te zijn. De dag dat Tsjechië nog onderdeel was van Tsjechoslowakije en Antonín Panenka zijn naam voor eeuwig verbond aan de penalty.
Geen voetballer die zo vaak dezelfde vraag heeft gekregen als hij. ‘Waarom deed je het?’ Antonín Panenka, voor altijd onlosmakelijk verbonden met die ene pingel. Spelers als Andrea Pirlo, Zinedine Zidane, Memphis Depay en Lionel Messi keken de kunst van het penalty nemen af bij de Tsjech, die het voetbal op zijn kop zette tijdens de EK-finale van 1976.

Zoals vele revolutionaire ideeën ontstonden, begint Panenka’s zoektocht naar de ultieme strafschop door een grote mislukking. Nadat hij in 1974 twee penalty’s in een wedstrijd mist namens zijn club Bohemians blijft de Tsjechische middenvelder na elke training nog uren op het veld hangen. De ene na de andere strafschop wordt afgevuurd op doelman Zdeněk Hruška, er wordt gewed om bier en chocolade. Er volgen vele slapeloze nachten, het dolende brein op zoek naar de ultieme penalty, zou Antonín Panenka later verklaren.

“Tot ik me realiseerde dat een keeper zo lang mogelijk wacht om te kunnen anticiperen op de baan van de bal. Ik besloot dat het makkelijker was om te doen alsof ik ging schieten, en ‘m dan rustig in het midden van het doel te plaatsen.” Panenka legt zijn teamgenoot in de luren tijdens de training en weet dat hij juist zit. Hij gebruikt zijn techniek in de Tsjechische competitie, met succes. En besluit dat zijn strafschop een hoger podium verdient. “Als ik op het EK achter de bal zou moeten gaan staan, zou ik het gaan doen.”

Het Tsjechische publiek is op dat moment inmiddels bekend met de truc van Panenka. Maar het IJzeren Gordijn zorgt ervoor dat de rest van Europa, inclusief de West-Duitse keeper Sepp Maier, nog niet van het bestaan weet. Alsof het zo moet zijn, draait de EK-finale uit op strafschoppen. Tsjechoslowakije staat, mede door de verrassende uitschakeling in de halve finale van vice-Weltmeister Nederland, op het randje van een historische eindzege wanneer Duitse legende Uli Hoeness zijn penalty huizenhoog over ziet zeilen en Antonín Panenka richting de stip loopt voor de mogelijk beslissende elf-meter.
Er is geen beter moment en geen mooier podium dan dit, weet Panenka. Er is niet eens plaats voor zenuwen. Met een sublieme stift zet hij Sepp Maier op het verkeerde been en maakt hij van Tsjechoslowakije een Europees Kampioen. Antonín Panenka is de held, Sepp Maier de schlemiel. West-Duitse media schrijven over een vernedering van Panenka aan het adres van keeper Maier. “Maar ik wilde hem nooit belachelijk maken. Er stond een EK op het spel. Met mijn manier van penalty nemen maakte ik de meeste kans om te scoren.”

Vele grootheden ‘adopteren’ de Panenka in de jaren die volgen. Zinedine Zidane doet het in de WK-finale van 2006, Andrea Pirlo op het EK in 2012. Alexis Sánchez bezorgt Chili de Copa América in 2015 met een stift vanaf de stip en Memphis Depay klopt Hugo LLoris door in de laatste minuut in de Nations League wedstrijd tegen Frankrijk ijskoud te blijven. En Lionel Messi tovert in juni vorig jaar door zijn 700ste treffer voor FC Barcelona op de door de Tsjech bedachte legendarische wijze binnen te werken. De geestelijk vader zelf, tegenwoordig werkzaam als voorzitter van de Tsjechische club Bohemians, noemde de pingel van de Argentijn tegen Atlético Madrid ‘de beste uitvoering ooit’. Maar dat is valse bescheidenheid, Antonín. Geen Panenka is zo mooi als die ene van Antonín Panenka zelf uit 1976.
En op dit EK? Nog geen Panenka gezien, wel heel veel gemiste strafschoppen. Antonín schudt het besnorde hoofd nog maar weer eens.

Finale WK2018