Waar is de koning?

Allereerst heeft u van mij nog een antwoord tegoed op de look-alike foto’s van Mauricio Pochettino. De Argentijnse succescoach van Team USA was natuurlijk de man op de onderste foto. Op de bovenste foto keek u naar de acteur Russell Crowe, beroemd van films als L.A. Confidential, Gladiator en The next three days. Mocht de US onverhoopt de wereldbokaal veroveren, dan is de hoofdrolspeler voor de film Mauricio the Miracle Maker alvast gevonden.
Toto Arie maakt zich wat zorgen over onze zo geliefde vorst. Na afloop van de ruim gewonnen wedstrijd Nederland-Zweden verklaarde onze nationale CEO dat hij zich regelmatig afvroeg waar de defibrilator in het NRG Stadium zich bevond. De spanning werd hem een aantal keer bijna te machtig. 5-1, na een goed kwartier met 2-0 voor, nooit een vuiltje aan de lucht. De goede man is toch van de sport, meen ik? Die voelt met al z’n wedstrijdervaring (vanaf de tribunes weliswaar) toch ook wel aan dat hij hier zit te kijken naar een gelopen race?
Na de wedstrijd met vrouw en dochterlief hup in de privéjet en op naar Kansas City om aldaar een paar uur later een van ‘onze’ (ik prefereer ‘hun’) overzeese gebiedsdelen naar de overwinning te juichen. Vergeef mij de term ‘overzees gebiedsdeel’ alstublieft, dat is me toch echt allemaal veel te ingewikkeld. ‘Constituerend land binnen het Koninkrijk de Nederlanden’ schijnt de enig juiste formulering te zijn. Blij dat Toto Arie meer van de voetbal is.
Maar goed, op naar Kansas dus. Gedrieën het oranje tricot ingeruild voor een kek truitje van de Blue Wave. Beetje strak, maar vooruit. En dan komt Toto Arie’s zorg over onze koning. Als de man al op zoek was naar een defibrilator tijdens Nederland-Zweden, hoe heeft hij in hemelsnaam deze achtbaan tegen Ecuador dan overleefd? Geen beelden van Wim-Lex tijdens de wedstrijd, uitsluitend van zijn fel meelevende vrouwelijke koninklijke aanhang.

Kan overigens ook aan de voorkeur van de lokale cameraman hebben gelegen natuurlijk. Maar van onze koning? Geen beeld en ook geen spoor. Ik zie nog geen extra journaals voorbijkomen of halfstokke nationale driekleuren in de straat, dus hopelijk valt de schade mee.
Maar wat een wedstrijd en wat een stress. Als Dick Advocaat aan de hartmachine had gemoeten, had ik dat onmiddelijk begrepen. Maar nee, Dick coachte manmoedig door tot in de laatste seconde, waarna het tijd was om wederom in de welbekende huilbui uit te barsten. Wat een pré-pensioen voor onze nationale knuffelcoach.
Nog niet vaak zag ik een ploeg met 0-0 winnen, maar Kaapverdië en Curacao flikken het. Daar komt weer een nationale feestdag bij op de jaarkalender. En een standbeeld voor Eloy Room. Heremetoet, wat keepte deze man een wedstrijd. In de geschiedenisboeken: meeste reddingen ooit in een WK wedstrijd zonder verlenging.

Gelukkig is Captain Blue er wel altijd bij
Helaas schitterde één iemand weer eens door afwezigheid. Hoe verrassend. Onze nationale omroeptrots NOS was ter plekke in Kansas oorverdovend afwezig bij dit voetbalsprookje . Kansas? Is dat niet toevallig ook de verblijfplaats van Oranje dit toernooi? De plek waar 24/7 veel te veel NOS verslaggevers aanwezig zijn om ons te vertellen hoe het haar van de bondscoach vandaag zit, welke kleur onderbroek Frenkie tijdens het eerste kwartier van de training draagt en of de ontlasting van Quinten Timber dik of dun was vandaag. En zou er dan niet heel toevallig één verslaggever even een ritje naar het Arrowhead Stadium kunnen maken om het moederland van dit overzeese gebiedsdeel (sorry) van live informatie, interviews en sfeerbeelden te voorzien? Misschien interviewtje vooraf met Dick? Met een paar spelers? Nee hoor, stel je voor.
Hele verhalen vooraf de afgelopen weken en docu’s over Curacao op het WK, de sfeer op het eiland en meer van dat soort gezellig voorgepraat. Onze nationale omroeptrots NOS is zo blij met z’n sport’bar’ en met de gezelligheid van entertainers Sjoerd en uh-uh-Gert. Maar als het er werkelijk op aankomt, is de NOS weer eens in geen velden of wegen te bekennen. Ja, nu achteraf, nu reed er snel iemand heen voor een snel succesverhaaltje. Mosterd na de maaltijd, heren.
In een verder lege en sfeerloze studio mocht zowaar Hedwiges Maduro zijn voetballicht over de wedstrijd laten schijnen, daarbij geholpen door Jeroen ‘shorttrack’ Stomphorst. Leuke nieuwe bril, Jeroen. Dan mag je voor 1x meedoen op een WK, krijg je Jeroen Stomphorst. Die mag altijd korfbal, biljarten of concours-hippique doen bij Studio Sport. Nou vooruit, ook het shorttrack bij de Olympische winterspelen. Dat was vast per ongeluk. Maar hoe dan ook, Jeroen praat lekker door al zijn gasten heen met zijn eeuwige ge-uh-uh (zelfde mentor als Gert van ’t Hof, denk ik) en heeft de ballen verstand van het hele spelletje. En gedurende die hele nacht dus helemaal niets live vanuit Kansas. Later vandaag natuurlijk een paar achterafinterviewtjes. Zo, zo. Is het woord disrespect te zwaar gekozen?

Wat verder opviel vandaag:
Een zeer indrukwekkend Ivoorkust (of zoals de Duitsers het nog veel mooier zeggen: Elfenbeinküste) speelde Duitsland bij vlagen compleet van de mat. Snelheid, kracht, individuele klasse en vooral lef. Niks afwachten, druk zetten en op de aanval. Het is dat een aantal Ivorianen op het beslissende moment het vizier niet helder had staan, anders hadden de Duitsers met knikkende knieën de laatste ronde in gemoeten met een dreigende uitschakeling boven hun hoofd. Maar dat Ivoorkust is nog niet terug thuis in Afrika. Hoe ver gaan die komen als ze zo blijven voetballen? Als trouw volger van de Afrika Cup vind Toto Arie het allemaal prachtig. En bepaald geen verrassing.
Maar Duitsland werd op de valreep gered, zoals wel vaker, en dit keer door een oude bekende. Het zal de jongere generatie wellicht niets zeggen, maar als ik zeg ‘Der Bomber’, dan zegt u natuurlijk in koor ‘Gerd Müller’. Ik ga geen oude wonden meer openrijten, ik schreef al eerder over mijn onaangeroerde oranje fiets van 52 jaar terug, maar die Deniz Undav heeft toch net zo’n dikke reet als good-old Gerd? Zelfde postuur, zelfde koelbloedigheid, de Duitsers hebben er weer eentje, hoor.
Altijd opstellen, zou ik zeggen, maar naar het schijnt vind Der Julian dat niet. Die ziet hem liever als noodverbandje van de bank komen en daar is onze Deniz een beetje boos over geworden. Kijkt u nog eens naar de ‘innige’ omhelzing na afloop tussen coach en reddende Bomber.
De penningmeester van Feyenoord schonk zich er vanochtend nog maar eens eentje in, ook al was het nog vóór het ontbijt. Wat kon hem het schelen, de virtuele clubkas was vannacht weer met een miljoentje of 10, 20 gegroeid. Ayase Ueda maakt ze namelijk niet alleen in de Eredivisie, hij kan het ook op een WK. Kijkt u hieronder vooral even zijn onmogelijke kopbal bij de 0-4 terug. Want hoe slaag je er in vredesnaam in om een bal waar je eigenlijk niet meer bij kunt nog zo geplaatst tegendraads in de verre hoek te koppen? Dat weet alleen Ayase. Dat hij daarnaast ook nog een keer scoorde met een geweldig schot en beslissend was bij een ander doelpunt met een extreem intelligente assist…… ik snap die kassier in Rotterdam wel.
In diezelfde wedstrijd was ook direct het Hervé-shockeffect zichtbaar bij Tunesië. Onder leiding van deze begenadigde motivator slaagde zijn ploeg er in om tijdens zijn allereerste wedstrijd als verantwoordelijke bondscoach slechts 4 doelpunten tegen te krijgen in plek van die 5 tegentreffers uit de vorige match. Oranje is dus gewaarschuwd.
Tenslotte: de beelden van de Japanse supporters die na afloop keurig de tribunes opruimen en met zakken vol afval het stadion verlaten gaan weer eens de wereld over. Door de FIFA zijn de Japanners mede hierom al uitgeroepen tot een voorbeeld voor alle andere supportersgroepen.
Nu ontving Gianni echter deze week een schrijven van de Japanse Organisatie voor Vrouwenrechten, waarin werd gesteld dat het maar eens afgelopen moet zijn met dat ophemelen van hun mannen ver weg van huis. Dat het onzin is om te stellen dat dat opruimen door de man nu eenmaal in de Japanse cultuur zit. Ter illustratie sloot men onderstaande foto bij.

Het is tijd voor de toto, we gaan alweer richting de volgende wedstrijd, opschieten dus.
De antwoorden van de afgelopen 24 uur:
88. 2-0
89. 5-1
90. niemand, geen, nvt
91. Malen, Frenkie, Reijnders, Brobbey, Gakpo en ook Summerville (zie het reglement)
92. 24
93. 18
94. 0-1
95. 2-1
96. 30, 68 en 94 (29-31, 67-69 en 93-95 reken ik goed)
97. 0
98. 0-4
Let op: de vragen 94 t/m 98 vormen samen met de vragen 99 t/m 101 bij Spanje-Saudi-Arabië van vanavond om 18.00 uur een extra ingevoerde dagprijs.
Geen dagprijs, maar een wedstrijdprijs bij Nederland-Zweden. Een bijna niet voorspelde ruststand, gevoegd bij een door niemand geraden eindstand, gaat leiden tot een wedstrijdprijs met weinig punten.
Er waren een tiental formulieren met een juist voorspelde uitvaller plus een juist voorspeld aantal ex-Eredivisionisten en dus met een totaal van 6 punten. Dan is het toch mooi als de gok dat Nederland geen enkele kaart pakt zich voor deze keer uitbetaalt. Want met dat ene extra puntje komt de winnaar op 7 punten. De Rabobank overboekingsdienst kan een rustdag nemen, er valt namelijk niets over te boeken. De wedstrijdprijs gaat deze keer namelijk naar Toto Arie in eigen persoon. En toch even voor alle duidelijkheid: Toto Arie had géén Summerville als uitvaller.
Tenslotte komt gelukkig zojuist onderstaande foto nog binnen, we kunnen met een gerust hart aan gaan schuiven voor het avondmenu vanaf 18.00 uur.
Harrison Kanesoë
Stade Brest, Angers, Al Wehda, Wydad, Qatar SC, Bari, Osasuna, Al-Ittihad…… Waar kijken we hier naar? Het CV van een ooit talentvolle, maar al snel vergeten en mislukt Frans voetbaltalent?
Manchester City, Real Madrid, Juventus, Barcelona, Internazionale, AC Milan, Paris St. Germain, Manchester United….. Waar kijken we hier naar? De kwartfinalisten van de laatste Champions League kwartfinales?
Welnee, we kijken hier naar Marokko tegen Belgie/Spanje/Portugal. Spelers van obscure kelderclubs tegen de gevestigde vedetten van het internationale voetbalkapitaal. In het meest fantasierijke scenario lukt het je dan om eens in de 100 wedstrijden een keertje te winnen. Nog meer fantasie? Dan gebeurt dat ook nog eens op een WK en sterker, je komt zomaar de poulefase door. De sensatie is compleet. Maar dat je fantasie zo op hol kan slaan, dat je ook een tweede en een derde opeenvolgende wedstrijd kan winnen, en ja, inderdaad, op een WK, begint gevaarlijk te worden. Er zijn mensen om minder in een strakke jas gesnoerd, afgevoerd en in een duistere en vochtige kerker vergeten.
Welnu, ik kan u vertellen: Kevin de Bruyne, Sergio Busquets en Cristiano Ronaldo zitten thuis, al dan niet in tranen, hun diepe teleurstelling te verdrinken. Hakim Ziyech zit in het altijd bruisende Doha met z’n broeders aan de dampende mintthee en de waterpijp dit onvoorstelbare voetbalsprookje uit 1001 nacht te vieren.
Voor iemand anders is vanavond het voetballeven ten einde gekomen. Harry Kane (‘He’s one of our own’) schoot de Engelse WK-droom het Al Bayt Stadium uit en de woestijn in. Een Engelse WK-droom die de wereldcup dichter bij huis bracht dan ooit tevoren sinds 1966. Na rust komt vanavond de Engelse machine op gang en zien we een Engeland zoals we dat vele tientallen jaren niet gezien hebben. De Fransen wankelen, het wachten is op een Engelse knock-out. Met in de halve finale de dappere Marokkanen als tegenstander, ligt een droomfinale tegen Argentinie voor het grijpen. Een droomfinale, jazeker. Maradona (‘scoort ie met de hand?’), de Falklands, David Beckham, zomaar een paar handvaten voor een uitgebreid betoog mocht het zover komen. Totdat daar ineens uit het niets de 1-2 op het scorebord staat. Maar dan legt de VAR de bal wederom op de stip en gaat Harry Kane Engeland alsnog uit de problemen helpen. U kent de afloop, ik omschreef hem al.
U kent ook de Engelse pers: de messen zijn vlijmscherp geslepen, Harry & Meghan verdwijnen van de voorpagina’s, er moet een zondebok worden aangewezen, een nationale Kop van Jut en die is makkelijk gevonden. The Sun en The Daily Mirror zullen Harry tot op het bot afbranden, afbreken, vermorzelen, zijn gezin en familie zullen niets meer met hem te maken willen hebben, zijn kinderen willen hem niet meer kennen, ze zullen hem verstoten, en Harry zal voorgoed uit beeld verdwijnen. Jaren later zal hij bij toeval worden aangetroffen op een verlaten eilandje in de Stille Zuidzee, berooid, broodmager, ongewassen, verdwaasd, een baard tot zijn navel. En niemand zal hem nog kennen.
De statistieken voor je puntentelling:
239. Marokko-Portugal
240. 1-0
241. 1-0
242. ja
243. 1
244. 4
245. 42 (41 t/m 43 is juist)
Dat levert over het algemeen magere scores op, met een paar uitzonderingen uiteraard. Met een juist voorspelde rust- en eindstand, met Portugal als voorspeld land en met 1 doelpunt met de juiste kleur broek, gaat de dagprijs meer dan verdiend met 12 punten naar het pittoreske Buitenpost. Adri den Hamer, hij komt je toe, gefeliciteerd.
246. Engeland-Frankrijk
247. 0-1
248. 1-2
249. nee
250. 2
251. 1
252. 10
Die gemiste pinantie werd hier en daar met gejuich begroet en ook werd er tevergeefs met smart gewacht op nog een of meerdere ‘buitenlandse’ invallers. Maar helaas, de Fransen wisselden slechts 1x, dat is dan ook wel weer heel bijzonder met zo’n bank vol vedettes. Maar hoe dan ook, er werd hier een stuk beter gescoord dan bij de middagwedstrijd. Betekent dat er door het hele land stiekem of minder stiekem wordt gehoopt of zelfs gerekend op de wedstrijdprijs. Dan zal ik iedereen op één na toch teleur moeten stellen. Gisteren pakte Yerren Handgraaf bij zijn totodebuut zijn 2e wedstrijdprijs en herinnerde ik hem er aan dat dit toch wel een heel rendabel spelletje is. Wel, Yerren, het kan nóg rendabeler, want jij pakt vanavond ook je 3e wedstrijdprijs met 18 punten. Gefeliciteerd, ik vrees dat je voor de volgende editie op de zwarte lijst komt te staan. Gekheid, gefeliciteerd, jongen, klasse gespeeld. Tante Margreeth zal gloeien van trots.
De kwartfinales zijn gespeeld, nog 4 wedstrijden te gaan, nog 23 algemene vragen en nog 10 vragen voor jokerland en jokerspeler. Kortom, er staan nog heel wat punten op het spel. Met deze wetenschap gaan we de laatste ronde van het toernooi en de toto in met deze kopgroep:
1. Peter Hogers 237
2. Martijn Naaktgeboren 232
3. Joost Buma (JK) 228
4. Rene Naaktgeboren 223
5. Lennard den Boer 222
6. Jasper Steenhuis 221
Mats Hogers (JK) 221
Toto Arie 221
9. Thijs Buma 220
10. Anthony de Jong 215
Aan de staart neemt de voorsprong van Maryse een beslissende vorm aan:
58. Maryse Eggink 116
57. Eva Mulder 128
56. Annelies van Turenhout 143
De eerstvolgende en laatste tussenstand verschijnt na de tweede halve finale op woensdagavond (wellicht donderdagavond).
Rest mij u een paar heerlijke rustdagen te wensen. Dinsdag Messi-Modric, woensdag Ziyech-Mbappé.
Tot dan. Welterusten.


























































Laatste reacties