Poule E volgens San Marco
Vier jaar geleden wees 90% van de zogenaamde voetbalkenners Brazilië vooraf aan als aanstaande wereldkampioen van de editie 2014. Dat ik dat volkomen onterecht vond, beschreef ik in 1 van mijn toenmalige voorbereidingscolumns. Ik werd in het gelijk gesteld. Brazilië haalde weliswaar de laatste 4, maar werd in zijn halve finale vernederd op een manier waarop Ajax in een zomers oefenpotje de plaatselijke trots van Gorredijk wegzet. Als een mes door de boter kreeg een nieuwe dimensie. In het eigen Maracana met 1-7 verliezen met een tussenstand van 0-5 na 29 minuten. Een wond die nooit meer dicht zal gaan.
En wat lees ik tot mijn stomme verbazing in de Voetbal International? Brazilië krijgt als enige land een 5 sterren-notering bij de analyse van titelfavorieten. Ezels!
Ik heb de selectie nog eens doorgenomen. Neymar is de enige speler van wereldklasse (en hoe fit hij is, is nog zeer de vraag). Voor de rest: subtoppers. Ik moet toegeven: het elftal is een stuk stabieler dan 4 jaar geleden. Te danken aan bondscoach Tite (succesvol clubcoach in Brazilië). Vooral op het middenveld staat een stevig blok beton. Maar dit elftal gaat in mijn ogen nooit winnen van Duitsland, Spanje en Frankrijk. Daarvoor mist het echt de pure klasse. Waar is toch de tijd gebleven dat een Braziliaanse ploeg voor een sprankeling zorgde in iedere huiskamer? Heimwee naar 1982. Een elftal dat veel meer geschiedenis schreef dan de gouden betonploegen van 1994 (uitgezonderd Romario) en 2002 (uitgezonderd Ronaldo, Rivaldo en een kwartfinaleflits van Ronaldinho). Nooit weende de hemel zo mee als op 5 juli 1982.
Het maximaal haalbare voor Brazilië dit toernooi? Kwartfinale of halve finale.
Geen makkelijke openingsgroep voor Brazilië overigens. Met Zwitserland, Servië en Costa Rica zit er geen zwakke broeder tussen. Het kan niet op de automatische piloot.
Mooi dat er met Servië nog een extra Balkanland meedoet. Mooie, verwende vedetten die uitstralen even de wereldcup te komen oppikken, ook altijd wel goed zijn voor een stuntje tegen een voetbalgrootmacht om vervolgens weer keihard op aarde te landen door in alle hoogmoed te struikelen over een modale tegenstander. Servië kan overigens niet tippen aan de kwaliteiten van buurman en aartsvijand Kroatië.
Vraagt u zich nog af of u het gaat lukken om 64 WK-duels live uit te zitten en bent u nog op zoek naar wat ruimte in het speelschema om wat extra slaapminuten mee te pakken, kies dan een duel van Zwitserland uit. Als inwoner van een thuisblijver past het eigenlijk niet om een wel deelnemend land te bekritiseren, maar wat is dat een saaie ploeg, zeg! Geen Brotizolam of Flurazepam nodig, hoor. Slaap, kindje, slaap.
Waar de generatie 1990 (Hernan Medford!) met een prachtige achtste finale-plek voor altijd als de grootste ooit zou blijven doorgaan, werd vier jaar geleden de geschiedenis herschreven. Costa Rica werd groepswinnaar in een poule met Italië, Engeland en Uruguay. Leest u dat nog eens 3x over en laat de grootsheid daarvan tot u doordringen. Een landje ergens tussen Nicaragua en Panama dat 3 voormalig wereldkampioenen achter zich laat. En zonder Louis van Gaal en Tim Krul waren er misschien nog wel veel gekkere dingen gebeurd. Hoe staat het 4 jaar later met Los Ticos? Het is aan u.
Mijn voorspelling:
1) Brazilië
2) Costa Rica
3) Zwitserland
4) Servië
Toto voorbereiding in stijl voor organisatie
Op de zonovergoten mediterrane eilanden van Kreta en Cyprus heerst geen WK-koorts. Beide landen wisten zich ook deze keer wederom moeiteloos niet te kwalificeren voor de eindronde.
Een goede reden voor Webmaster Gé en Toto Arie om juist deze locaties te kiezen voor een rustige voorbereiding op de ongetwijfeld hectische komende 6 weken.
Yamas!

Poule D volgens San Marco
Nu of nooit. Het is nu of nooit. De beste voetballer aller tijden heeft nog geen wereldtitel op zijn CV en nu moet het gebeuren.
De voortekenen zijn niet gunstig. Kwalificatie werd pas in de laatste speelronde afgedwongen en nog maar 2 maanden geleden werd Argentinië in een oefenpotje vernederd door Spanje: 6-1 (al was dat zonder hem).
Ook 8 jaar geleden ging het niet goed. De Argentijnen werden in de kwartfinale tactisch gekleineerd door Duitsland: 0-4. Vier jaar geleden werd weliswaar de WK-finale bereikt, maar het spel was erbarmelijk.
Alles valt of staat met het stabiel krijgen van middenveld en achterhoede. Voorin is het watertanden: hij kan omringd gaan worden met Gonzalo Higuain, Sergio Agüero, Angel Di Maria en Paulo Dybala. Met Jorge Sampaoli levert Argentinië in elk geval tactisch de meest interessante coach van dit WK.
Er hangt iets magisch in de lucht. Het gaat gebeuren!
Ook nog in deze, overigens razendinteressante, poule: Kroatië, Nigeria en IJsland.
Kroatië: Prachtige ploeg. Erkende reuzendoders. Boekten in het verleden al zeges op Duitsland, Italië en Engeland. Natuurlijk Modric en Rakitic en de levensgevaarlijke flankspeler Perisic (Inter). Maar het talent blijft stromen en de toekomst is gegarandeerd met Kovacic (Real Madrid), Brozovic (Inter), Badelj (Fiorentina), Kalinic (AC Milan) en Pjaca (Schalke ‘04).
Nigeria: Sterke afvaardiging uit Afrika. Vooral aanvallend interessant met Ahmed Musa (ex-VVV), Victor Moses (Chelsea), Alex Iwobi (Arsenal) en Kelechi Iheanacho (Leicester City, voorheen Manchester City).
IJsland: De stuntploeg van het EK 2016. Wordt dat kunstje herhaald? Nee, dat denk ik niet. Maar mijn sympathie hebben ze.
Mijn voorspelling:
1) Kroatië
2) Argentinië
3) IJsland
4) Nigeria
Poule C volgens San Marco
Arsenal, Manchester United, Bayern München, Real Madrid, Paris Saint Germain, Olympique Marseille, Sevilla, Atletico Madrid, Barcelona, Tottenham Hotspur.
Zo, dat is nogal een rijtje clubs. De vorming van een nieuwe Europese Super League?
Mis. Dit zijn clubs met spelers die niet in de Franse WK-selectie zijn opgenomen.
Wie de luxe heeft om Alexandre Lacazette, Anthony Martial, Kingsley Coman, Karim Benzema, Adrien Rabiot, Dimitri Payet, Wissam Ben Yedder, Kevin Gameiro, Lucas Digne en Moussa Sissoko thuis te laten, is eigenlijk al wereldkampioen.
Frankrijk heeft alles. Alleen de coach past niet. En dat kan de enige zwakke plek zijn in de race naar wereldgoud. Didier Deschamps had een geweldige spelerscarrière waarin hij met Frankrijk en Juventus alles won, maar Deschamps is een negatieve coach. Deze groep spelers moet je los laten, vrijheid geven, laten dartelen; dan spelen ze iedereen weg. Maar Deschamps heeft de handrem altijd binnen bereik, continu bang voor een onderbezette positie achter de bal. En dan de uitstraling van die man! Lachen doet hem daadwerkelijk fysiek zeer. Let maar eens op de komende weken. Je zult met zo’n man 7 weken moeten doorbrengen; deze spelersgroep valt niet te benijden.
Brazilië, Duitsland, Spanje, Frankrijk en Argentinië (dat laatste o.b.v. wishful thinking) worden door iedereen gezien als de favorieten voor het wereldgoud (met België en Portugal als outsiders). Als deze prachtige Franse lichting straks vanaf wedstrijdminuut 1 vol gas durft te geven ondanks Deschamps, dan zal zelfs de coach ontdooien en is Frankrijk samen met Duitsland en Argentinië (inderdaad: wishful thinking) voor mij de topfavoriet.
Gelukkig hebben we Bert nog. Toch nog een snufje Oranje op dit WK (Team Kuipers zal vooral spelen in het zwart, rood, groen, geel of lichtblauw). Heerlijk, die Australiërs. Altijd zin in een potje voetbal, geen stress en van niemand onder de indruk. Kwalitatief houdt het natuurlijk niet over. Al werd de voetbalwereld vrijdag verrast door een 4-0 oefenzege op Tsjechië. Van mij mag het de stuntploeg van het toernooi worden.
Bij Denemarken denk ik nog altijd aan 1984 en 1986. Danish Dynamite. Wat een lichting! Het Denemarken anno nu is Christian Eriksen. Eriksen zou zo mee kunnen doen bij Real Madrid of Barcelona, maar wordt in zijn nationale elftal omgeven door pure middelmaat. Alleen van Pione Sisto (van Zuid-Sudanese afkomst en ooit gewild door Ajax) kunnen we wat spektakel vanaf de vleugel verwachten. Ik heb altijd sympathie voor de Scandinavische ploegen, dus van mij mag het goed gaan, maar veel vertrouwen in een grote WK-prestatie van de Denen heb ik niet.
Ah, Peru. Het land met het mooiste shirt van het WK. Peru is terug. Bij Peru denk ik aan 1978. Aan een eerste ronde-poule met Nederland, Schotland en Iran en een tweede ronde-poule met Brazilië, Argentinië en Polen. Bij Peru denk ik aan Téofilo Cubillas. Vijf goals op het WK 1970 en vijf goals op het WK 1978. Na 1982 werd niets meer van Peru vernomen. Maar Peru is terug! Ik heb Peru een aantal maal zien spelen tijdens het WK-kwalificatietoernooi van Zuid-Amerika en ik ga hier zeggen: Peru kan 1 van de sensaties van het WK worden. Technisch verfijnde spelers, spelend vol pressing. Hup Peru!
Mijn voorspelling:
1) Frankrijk
2) Peru
3) Australië
4) Denemarken






































Laatste reacties