Kan Spanje voor de vierde achtereenvolgende keer een groot toernooi winnen? Statistisch gezien onmogelijk, maar dat was 3x opeenvolgend winnen ook al.
Als de Spaanse bondscoach Vicente del Bosque dat wil, kan hij deze zomer een elftal formeren dat voor 95 procent hetzelfde is als dat het WK 2010 en EK 2012 won. De oefenmeester heeft nu de lastige keuze het juiste moment te bepalen om de gevestigde routiniers te vervangen.
De middenvelders Xavi (34) en Xabi Alonso (32) zijn nog altijd een vaste waarde bij La Roja, maar weten dat de concurrentie almaar dichterbij komt. Van de succesgeneratie is alleen verdediger Carles Puyol (36) definitief afgehaakt; David Villa (32) zal als wisselspeler van waarde blijven. Iker Casillas blijft ondanks zijn reserverol bij Real Madrid in principe de eerste keeper. Ook de gevestigde internationals David Silva, Juan Mata en Santi Cazorla moeten vooralsnog geduld prediken.
Spanje kan in verschillende systemen aantreden: met één of twee controlerende middenvelders, met klassieke vleugelspelers of creatieve middenvelders op de flanken. Het zal deels afhangen van de tegenstander. De voorbije twee jaar experimenteerde Del Bosque geregeld met een valse nummer 9 (Silva of Fabregas), dit vooral omdat een veelscorende topspits ontbrak. Intussen lijkt Del Bosque met het debuut van Diego Costa te opteren voor een pure aanvaller. Het Braziliaanse beest van Atletico Madrid werd in 2013 tot Spanjaard genaturaliseerd. Diego Costa tegen Stefan de Vrij: zegt u het zelf maar.

Het nucleaire gevaar.
Volgens de Minister van Sport is het trainingskamp van de Iraniërs uiteraard slechts bedoeld om zich te ontwikkelen voor vreedzame doeleinden. Er worden geen aanvalsplannen getest.
Vorig jaar juni kleurden miljoenen voetbalfans de binnenstad van Teheran en ook in de rest van het land werd volop gefeest. De nationale ploeg van Iran had zich voor de vierde keer geplaatst voor de WK-eindronde dankzij de 0-1 zege tijdens de laatste kwalificatie-interland in en tegen Zuid-Korea. Met dank aan een spits die opgroeide in het rustige Leeuwarden en vooral de Friese nuchterheid gewend was. Reza Ghoochannejhad (26), de nieuwe volksheld van The Lions of Persia, staat deze zomer tegenover het Argentinië van Lionel Messi en Bosnië-Herzegovina van Edin Dzeko.
Naast Ghoochannejhad (voormalig Cambuur en Go Ahead Eagles) kent de (voorlopige) selectie van Iran nog een tweede Nederlandse link: NEC’er Alireza Jahanbakhsh, de man die met 2 goals in de ArenA Roda JC in diepe rouw dompelde.
Verder veel spelers uit de eigen Iraanse competitie. Dat schept weinig verwachtingen, zo op het eerste oog, maar onderschat de Iraniërs niet. Iran is op een WK nog nooit weggespeeld. Wereldkampioen zullen de Ayatollah’s niet worden, maar een plek in de tweede ronde, waarom niet? In een poule met Nigeria en Bosnië sluit ik dat niet uit.

Atletico Madrid, Manchester City, Arsenal, Tottenham Hotspur, Bayern München, Zenit Sint Petersburg, Manchester United, Porto, Napoli, Chelsea, Liverpool.
Zo, dat is geen misselijk rijtje clubs! Zijn dit de clubnamen uit de selectie van Brazilië? Nee? Spanje dan? Of Duitsland? Nee, ik denk dat het Argentinië is. Weer mis?
Het gaat hier om een land dat voor het laatst op een eindtoernooi aanwezig was in 2002.
Enkele kenners (waaronder ikzelf) voorspelden het zo’n 4 jaar geleden al: België gaat in 2014 meedoen om de wereldtitel.
Nu gaat wereldkampioen worden misschien een stapje te ver, maar waarom geen halve finaleplaats bijvoorbeeld?
De absolute leider op en buiten het veld is Vincent Kompany (aanvoerder van de Engelse kampioen Manchester City). Hij voert het woord tijdens interne aangelegenheden, waakt over de discipline en vormt de brug tussen de bond en de spelersgroep. Met Thibaut Courtois (Atletico Madrid) heeft bondscoach Marc Wilmots één van de beste doelmannen ter wereld in huis. Op het moment dat ik dit stukje schrijf is Courtois met zijn club nog steeds in de race om Spaans kampioen te worden alsmede de Champions League te winnen. En dan is er nog Eden Hazard, een geval apart. De 23-jarige aanvaller piekte tot dusverre zelden als international, maar is het speciale supertalent dat deze zomer het verschil moet maken. Hazard bewees dit seizoen bij Chelsea zijn klasse en zal zijn ploeg tijdens het WK door de beslissende fases moeten loodsen.
Als we het speelschema er eventjes bijpakken, zien we dat België met acht vingers in de neus de poulefase gaat overleven. Daarna wacht de nummer 2 van Poule G (Portugal?). Tenzij Ronaldo die avond buitenaards is (wat natuurlijk niet onmogelijk is), gaat België dat winnen. Daarna wacht Argentinië; een duel met historie (openingswedstrijd WK 1982, halve finale WK 1986). Natuurlijk is Argentinië dan de favoriet, maar ik sluit een Belgische stunt zeker niet uit. De achterhoede en het middenveld van de Argentijnen is middelmaat, dus als Courtois gewoon alle ballen van Messi en Agüero uit zijn doel ranselt, zitten de Rode Duivels bij de laatste vier. En als je eenmaal in de halve finales staat, is alles mogelijk.

Kleintjes bestaan niet meer in het voetbal, hoor je wel eens, en zeker niet op een WK. Nou, dan vrees ik toch voor een stijlbreuk deze editie. De zwakste broeder staat namelijk nu al vast: Australië gaat het lachertje van het toernooi worden.
Australië stond de voorbije WK’s onder leiding van de Nederlanders Guus Hiddink (2006) en Pim Verbeek (2010) en speelt komende zomer tegen Oranje zijn tweede groepswedstrijd in Brazilië. Maandenlang hebben The Socceroos gezocht naar spelers van WK-niveau, maar die gaan ze niet meer vinden.
Te weinig internationals voetballen momenteel in Europa. Veel internationals spelen in Aziatische competities, zoals in Japan en zelfs in de Verenigde Arabische Emiraten. Bijna leek het er zelfs op dat de clubloze(!) 35-jarige verdediger Lucas Neill (ex-Blackburn Rovers) nog geselecteerd zou worden, maar dat ging zelfs de Australische bondscoach met de typisch Australische naam Ange Postecoglou 1 stapje te ver. Tot overmaat van ramp besloot Brett Holman (toch ex-AZ en ex-Aston Villa) onlangs te bedanken voor de nationale ploeg om zich volledig op zijn clubcarrière te kunnen richten. Oh, waar speelt hij tegenwoordig dan? Brett speelt in de woestijn bij Al-Nasr. Geld maakt blijkbaar gelukkig.
Volgens Postecoglou moet Australie bij de hand worden genomen door de sterkhouders Joshua Kennedy (Nagoya Grampus), Tim Cahill (34 jaar), Mile Jedinak (wie kent hem niet?) en Mark Bresciano (eveneens 34 jaar).
Met terugwerkende kracht krijg ik steeds meer begrip voor Brett Holman.