De poule van onze zuiderburen. De zwaarste poule van allemaal. Nee, niet omdat hier Canada en Marokko als tegenstanders opduiken. Wel omdat in de volgende ronde naar alle waarschijnlijkheid Spanje en Duitsland de tegenstanders worden. Klinkt als een potentiële vroege eindhalte.
En ach, dat zou geheel in de traditie zijn van de altijd weer te hoge verwachtingen bij de Belgen. Al sinds 2014 behoren de Belgen op basis van een gouden lichting talenten tot de favorieten op een eindtoernooi. Courtois, Vertonghen, Alderweireld, Kompany, Naingolan, Witsel, de Bruyne, Fellaini (ondanks dat haar….), Lukaku, Origi, Mertens, Hazard, je kunt je een mindere lichting voorstellen. Maar ja: WK 2014 in de kwartfinale laf en angstig spelend ten onder tegen Messi & Co. Altijd al gezegd, met Marc Wilmots op de bank win je geen toernooi. Maar nee hoor, niet luisteren, gewoon nog een toernooitje verder met die dikke nek. EK 2016: kansloos in alweer de kwartfinale gewipt door het Wales van Gareth Bale. Hoogtepunt: die fantastische 2-1 van Hal Robson-Kanu. Ander hoogtepunt: het vertrek van Wilmots na het toernooi.
WK 2018: vooruit, Brazilie uitschakelen in de kwartfinale mag worden genoteerd als hoogtepunt, maar als je er vervolgens uitvliegt in de halve finale tegen de Fransen, spreken we toch van weer een gemiste kans. Maar allez, met een derde plaats op een WK mag je thuiskomen. EK 2020/2021: gestrand tegen de Squadra Azzurra in alweer de kwartfinale.
Dus ook onder Roberto Martinez lijkt, op die uitschieter in 2018 na, de kwartfinale het hoogst haalbare. Kijk, dan had je ook gewoon Dick Advocaat kunnen laten zitten.
Wij mogen dus spreken van de allerlaatste kans dit jaar. En ook die kans gaat het niet worden. Eindstation deze keer dus al de achtste finales. En dat met een Kevin de Bruyne in topvorm. Maar ook met Eden Hazard als aanvoerder met 98 minuten bij Real in de benen tot nu toe dit seizoen. Bij de Belgen onomstreden, maar niemand weet meer waarom. Stel toch gewoon lekker Leandro Trossard op, Roberto. Die jongen speelt de pannen van het dak bij Brighton, schiet er 3 in op Anfield, maar moet vanaf de bank toekijken hoe Hazard de zoveelste mislukte dribbel inzet. Waar is het mis gegaan, Eden? Zoals bij zoveel spelers: met je overgang naar De Koninklijke dus. Romelu Lukaku is het vooralsnog bij Inter ook nog even kwijt na zijn mislukking bij Chelsea en verdedigend wordt het zo langzamerhand een bejaardensoos. Courtois zal ze achterin moeten redden, maar de arme Thibaut gaat handen en voeten tekort komen. Nee, jammer, de Belgen zullen nog tot in lengte van jaren moeten blijven teren op de EK finaleplaats uit 1980.

Wat kunnen de Kroaten nog na hun sensationele mars door Rusland 4 jaar geleden? Met 3 verlengingen speelden de mannen van bondscoach Zlatko Dalic gewoon een hele wedstrijd extra. Altijd een heerlijke toernooiploeg, deze Balkan tovenaars. Spelend met het hart, voor volk en vaderland, vol vuur en passie. En dat levert gekoppeld aan hun fantastische techniek een ploeg naar mijn hart op. Zin in. De Kroaten zullen er staan in de grote wedstrijden. Het grootste gevaar schuilt ‘m in de kleinere wedstrijden. Gemakzucht lijkt een Kroatische uitvinding. De Belgen sneuvelen, maar Marokko en zelfs Canada zijn wellicht niet kansloos tegen de Kroaten. Ik hoor en lees dan wel weer dat de Kroaten te oud zijn. Al die prietpraat van die tafelanalisten. Niet naar luisteren, mensen, zet liever een leuk filmpje op of ga wat leuks doen met moeder de vrouw. Het klopt dat dragende spelers als Modric, Brozovic, Lovren, Vida, Perisic en Kramaric de dertig (soms al ruim) zijn gepasseerd. Maar kijkt u wel eens naar een wedstrijdje van Real Madrid? Wordt u elke week weer aangeboden door Ziggo Sport. En let u dan wel eens op die kleine nummer 10? De Cruijff van de Balkan? De enige Kroaat die ooit de Gouden Bal wist te winnen als beste speler van de wereld? En u weet hoe oud hij is? Nou dan…..
Zoals gezegd, de Kroaten zullen er staan in de grote wedstrijden. Dus de Spanjaarden of de Duitsers kunnen de borstharen nat maken. Dit wordt de achtste finale waar ik me nu al het meest op verheug.

Afgelopen augustus werd bondscoach Vahid Halilhodzic door de Marokkaanse bond ontslagen. En dat ondanks een prima Afrika Cup toernooi en een succesvolle kwalificatie voor het WK. Er zijn coaches die om minder een standbeeld of een eigen straat kregen. Maar een nogal moeilijk mannetje, schijnt het. Het levert hem wel een bijzonder lijstje op. Halilhodzic is de bondscoach die voorafgaand aan 3 WK’s is ontslagen. Hetzelfde gebeurde hem namelijk ook al in aanloop naar het WK 2010 bij Ivoorkust en in 2018 bij Japan. Ja, die Vahid komt nog eens ergens. Allemaal leuke stempels in zijn paspoort. Maar hij moet zijn WK debuut dus nog steeds maken.
Hakim Ziyech (die liever wegkwijnt op de bank bij Chelsea dan dat ie zich laat verhuren aan Ajax) en Noussair Mazraoui zullen er geen traan om hebben gelaten. Zij werden namelijk door Halilhodzic volledig genegeerd (moeilijk mannetje, he). Nu zijn ze er ongetwijfeld bij en zijn ze samen met Achraf Hakimi van Paris St. Germain de sterspelers van de ‘Leeuwen van de Atlas’. Maar ondanks hun aanwezigheid lijkt een derde plaats mij toch het hoogst haalbare. Maar ik gun ze van harte een stuntje tegen de Belgen of de Kroaten. Wordt het namelijk een heel gezellige avond op straat. Onze Marokkaanse vrienden weten hoe ze een overwinning moeten vieren.

Ik dacht altijd dat ze in Canada alleen maar ijshockey en curling speelden. Blijkt toch een misvatting. Ze voetballen er blijkbaar ook. Hoe kom je anders op een WK voetbal terecht? De Canadezen komen puur voor de poulevulling, die gaan nog geen deuk in een pakje gesmolten boter schoppen in Qatar. Bondscoach John Herdman heeft ervaring met vrouwenvoetbal in Nieuw Zeeland en Canada en moet nu ineens aan de bak op een mannen WK. Sorry dames, maar daar gaat ie het niet mee redden. Een selectie vol volslagen nobodies van clubs uit vooral Montreal en Toronto met één grote uitzondering: Alphonso Davies van Bayern Munchen zal worden uitgeroepen tot de snelste speler van het toernooi. Gaat u maar eens goed zitten voor een sprintje van deze man. Om bang van te worden. Meer hebben de Canadezen helaas niet te bieden. Nul uit drie lijkt me geen al te gewaagde uitspraak.

Mijn voorspelling:
1. Kroatië
2. België
3. Marokko
4. Canada

Koekoek! En nu snel door naar Ibrox, nou ja, soort van dan toch…. Ziggo Sport biedt het u allemaal weer aan vanavond, mensen.

De poule des doods, werd er direct na de loting geroepen. Onzin natuurlijk, voor die kwalificatie komen eerder de poules G en H in aanmerking. Natuurlijk gaan Spanje en Duitsland zich hier samen naar de volgende ronde spelen, al liggen er met Japan en Costa Rica wel 2 hele verraderlijke bananenschillen op de weg.

Ik heb een zwak voor Spanje. Mijn liefde voor het Spaanse voetbal en dan met name dat van mijn club ‘Atleti’ als socio abonnado (je betaalt 45 euro per jaar en op je verjaardag krijg je een ansichtkaart) maken mij niet tot de meest objectieve analist van dit rubriekje. Maar laten we wel wezen: Spanje is toch de ploeg waar je als voetballiefhebber al jarenlang je vingers en meer bij aflikt? Ook dit toernooi wordt het weer genieten geblazen. Van spelers als Pedri, Gavi, Rodri, Dani Olmo, Pau Torres en de oude meester Sergio Busquets. Gaat beginnen aan zijn allerlaatste kunstje, al is een Spaanse titel met Barca misschien nog wel een mooier afscheidskado. Busquets is op zijn retour, Frenkie gaat eindelijk terecht komen op de plek die al meer dan 3 jaar voor hem gereserveerd is, maar Sergio gaat zich in Qatar nog één keer oprichten om zijn kleine broertjes bij de hand te nemen. Want jonger was de selectie van Spanje nooit eerder. Maar zoals onze eigen oude meester ooit al zei “Als je goed genoeg bent, ben je oud genoeg”. Mijn goede vriend Luis Enrique doet niet aan populariteitskeuzes, maar kiest enkel en alleen voor de kwaliteit om in zijn systeem te kunnen functioneren. Grote afwezige al meer dan een jaar lang: Thiago Alcantara. De EK selectie vorig jaar? Geen enkele speler van De Koninklijke en maar 3 van Barca. Fitste bondscoach van allemaal trouwens, loper van triathlons en woestijnmarathons. U snapt het, een pezig baasje.
Het zal wel even wennen wezen: geen Sergio Ramos (al gaat het gerucht dat er toch een plaatsje voor hem in de voorselectie is gereserveerd). Dat wordt dus een andere speler kiezen als rode kaarten pakker (ik gaf u gisteren al een uitstekende tip overigens). Maar met Eric Garcia, Aymeric Laporte en Pau Torres zit het centraal achterin ook wel snor.
De kracht van Spanje ligt zoals gebruikelijk in het middenrif. Busquets, Gavi, Pedri, Rodi, Koke (voor wat extra ervaring), Carlos Soler, Marcos LLorente, u mag het invullen. Maar nee, dat verwacht u natuurlijk van mij, daar wordt ik tenslotte voor betaald. Zou ik mijn geld toch zetten op het Barcelona trio Busquets, Gavi en Pedri. Maar zonder garanties.
Het probleem ligt al een aantal jaar voorin. Want wie gaat die bal er nou eindelijke eens inschieten op een eindtoernooi? Alle ogen zullen wel weer gericht zijn op Alvaro Morata. De speler met het minste krediet in heel Europa met een dergelijk CV: Real Madrid, Juventus, weer Real, Chelsea, Atletico Madrid, nog maar eens Juventus en nu weer in het Wanda Metropolitana te bewonderen. Altijd onder vuur, nooit goed genoeg, vaste klant van de psycholoog en een medicijnkast vol tranquillizers. Maar wel gewoon goed voor een carrieregemiddelde van 1 op 2, ook in de nationale ploeg. Dus Alvaro moet het ook nu dan maar weer gaan doen, met hulp van de schoonzoon van de bondscoach (dit was Shownieuws, goedenavond) en ik denk Pablo Sarrabia. Of gaat Ansu Fati eindelijk alle blessurezorgen achter zich laten en ons laten zien wat hij werkelijk allemaal kan? Verder hoop ik op veel speelminuten voor Yeremy Pino en vooral Nico Williams, al was het maar vanwege zijn kapsel. En Pedri? Als Spanje ver komt, wordt ie speler van het toernooi. Bijna dan, want dit wordt zoals gezegd het toernooi van Leo.

Aan 17 november 2020 worden ze in Duitsland niet graag meer herinnerd. In Sevilla wordt Die Mannschaft geslacht door een ontkende Furio Roja en met een recordnederlaag van 6-0 naar Die Heimat terug gestuurd. Het is 2 jaar later, maar van revanche is het nog niet gekomen. Wel, heren Duitsers, hier is uw kans.
De Duitsers. Altijd favoriet, lang niet altijd terecht. Moeilijk in te schatten. Die Bayern zijn natuurlijk al jarenlang een van de heer en meesters in de Europese top, maar ja, die mag je nou eenmaal niet alle 11 opstellen. In het afgelopen Nations League toernooi maakten de Duitsers ook bepaald geen onuitwisbare indruk, ook de Duitsers lijken ‘het’ al een tijdje kwijt.
Wie er gaan spelen? Hansi Flick lijkt het zelf al niet te weten. Voorin lijken mij de vleugelflitsers Gnabry en Sané wel zekerheidjes en de oude grapjas Thomas Müller mag van mij ook altijd meedoen. Timo Werner zal ook wel zijn minuutjes mogen meerennen. Kimmich en ‘Der Toni’ Kroos staan als eerste op het wedstrijdformulier, maar achterin? Een ruime keus aan anoniempjes: Hoffmann, Raum, Ginter, Günter, Halstenberg, Schlotterbeck…… Zou ook zomaar de bank van 1.FC Sankt Pauli kunnen zijn.
De ambities zijn niettemin als vanouds: “Wir wollen Das Endspiel holen. Und das gewinnen selbstverständlich’ citeer ik de heer Flick.
Nou, eerst maar eens zorgen dat er iets minder roemloos wordt geëindigd dan in 2018, toen een laatste minuut overwinning op de bleke Zweden het enige WK wapenfeit van onze oosterburen bleek te zijn.

Heerlijk dat de onderlinge confrontatie tussen Spanje en de Duitsers de 2e poulewedstrijd is. Dat wordt dan mogelijk al een do or die voor een van beide.
Want vergis u niet in de andere 2 landen in deze poule: dat zijn toch echt geen Australië, Qatar of Saoedi Arabië, maar landen die in elke andere poule serieus mee zouden spelen voor een 2e plek. Ik voorspel u alvast: in deze poule gaat er geen land met 9 uit 3 eindigen en ook niemand met 0 punten. Puntverlies tegen Japan of Costa Rica en een nederlaag in de onderlinge clash kan voor Spanje of Duitsland zomaar einde verhaal betekenen.
WK 2014: Engeland, Italie, Uruguay en Costa Rica in poule D. Drie WK mastodonten in 1 groep. Alleen de nummer 4 stond in elk geval al van te voren vast. Poulewinnaar? Costa Rica met 7 punten uit 3 wedstrijden. En het is dat Tim Krul de Andries Noppert van 2014 was, anders hadden de Costa Ricanen gewoon de laatste 4 gehaald.
Technisch voetbal gekoppeld aan ervaring en verdedigende hardheid, de Costa Ricanen hebben een prima ploegje. Daar gaan Spanje en Duitsland (en zeker Japan) echt niet even zomaar van winnen. Met de ervaren volksheld Keylor Navas onder de lat is er ook voor een slot op de deur gezorgd. Ik verheug me op de wedstrijden van Costa Rica. Kijken, mensen. Dat doen ze in Costa Rica ook massaal. De economie gaat minstens voor 3 dagen plat.

Wat kunnen we van Japan verwachten? Regelmatig deelnemer aan de achtste finale en soms bijna meer. Vier jaar geleden speelden de Aziaten titelkandidaat Belgie helemaal koekoek en was de kwartfinale met een 2-0 voorsprong bijna binnen. Het is dat de tank na 75 minuten geweldig voetbal collectief leeg was en dat Nederbelg Nacer Chadli in minuut 94 de 3-2 binnengleed, anders had die dag er in Tokio toch heel anders uitgezien.
Geen grote sterren bij de Japanners deze keer, wel een hecht collectief. Met veel spelers van relatief kleine clubs als Schalke, Stuttgart, Union Berlin, Eintracht Frankfurt, Bochum, Sporting Lissabon en Real Sociedad, aangevuld met ‘sterren’ van Arsenal en Monaco, zal het vooral een teamprestatie moeten worden. Maar laten onze Japanse vrienden daar nou juist heel goed in zijn. Afgezien van de keizer is in het land van de rijzende zon het individu een nobody en telt het collectief. Komt dat even goed uit.

Mijn voorspelling:
1. Spanje
2. Duitsland
3. Costa Rica
4. Japan

Koekoek!

Vannacht een uurtje extra geslapen en gelijk maar weer fris achter de laptop. Later vandaag de Ziggo bezemkast weer in.
De poule van de regerend wereldkampioen, de haantjes van Didier Deschamps, de man die in elk geval al met een trofee naar huis gaat, die van de lelijkste bondscoach. Altijd met een blik alsof ie al vier dagen niet met de broek op de enkels heeft gezeten.
Bayern Munchen, Tottenham Hotspur, Real Madrid, AC Milan, Manchester United, Barcelona, Paris St. Germain, Atletico Madrid. Nee, mensen, dit is niet pot A van de Champions League loting, dit zijn zomaar wat clubs waar de Franse internationals wekelijks hun dikbelegde boterhammetje lopen te verdienen. Moeten we dan nog wel een WK spelen? Wie gaat deze titelverdediger van zijn derde wereldbeker afhouden?
Nee, het ligt even wat anders. Frankrijk heeft het geluk dat ze zijn ingedeeld in de groep die na poule B de zwakste landen telt. De Aussies zullen ongetwijfeld de mouwen opstropen en strijden tot ze er bij neer vallen en de Tunesiërs zullen 3 x 90 minuten rollen, janken en huilebalken, maar deze 2 landen gaan Frankrijk echt niet dwars zitten.
U heeft ongetwijfeld als voetbalfanaat de afgelopen Nations League gevolgd. Ook hier was Frankrijk de titelverdediger. En nu? Op 1 puntje na gedegradeerd naar de Europese Keuken Kampioen Divisie. Weggespeeld door Kroatië en Denemarken. En laat het lot nou bepaald hebben dat de Denen ook op het WK de Fransen treffen. Kansloos waren de Fransen in beide wedstrijden tegen de Denen, tandeloos, zielloos, gewoon 6 punten voor de Denen. Dus wie garandeert u dat Frankrijk hier zomaar even deze poule gaat winnen? Ik in elk geval niet.

De Denen zijn sinds het afgelopen WK en het vreselijke incident rond Christian Eriksen natuurlijk de knuffeldieren van het internationale voetbal. Iedereen gunt ze ineens alle succes, maar laten we het niet overdrijven, he, mensen. Maar feit blijft wel dat de Denen een ploeg hebben die zomaar heel ver zou kunnen komen in Qatar. Als je een halve finale op het EK kan halen, kan dat met een beetje mazzel ook op een WK. Winnen van de Fransen, in de achtste finale geheel volgens de traditie Mexico uitschakelen en dan mag in de kwartfinale Engeland vervolgens ook geen probleem zijn. Et voila….de halve finale. Het winnen van deze poule lijkt sowieso een voorwaarde, want het andere traject richting halve finale leidt zeer waarschijnlijk langs Argentinie en Nederland.
Coach Kasper Hjulmand (uit zeer betrouwbare bron: na het toernooi naar Ajax om Alfred Schreuder uit zijn lijden te verlossen??) heeft de beschikking over dezelfde machine als op het EK, met de opmerking dat Christian Eriksen nu hopelijk wel het hele toernooi van de partij blijft. Lijkt me een aardige toevoeging aan de ploeg van toen. Let u toch vooral ook op Joakim Maehle, wat een heerlijke linksback is dat. Als ploeggenoot van Maarten de Roon en Teun Koopmeiners bij Atalanta toch redelijk onbekend in de grote voetbalwereld, maar die moet toch naar een grotere club kunnen? Ik zeg: op naar Camp Nou, dan kan die vreselijke Jordi Alba eindelijk eens echt met pensioen.
En wat zou het mooi zijn als ijskonijn Kasper Dolberg nu eindelijk eens op het allerhoogste niveau zijn belofte inlost. Waar is het toch ooit mis gegaan met dit misschien wel grootste spitsentalent uit de Ajax opleiding?

De Australiërs dan. De coach kennen we allemaal nog toch? Nou vooruit dan, jongens en meisjes onder ons: Graham Arnold speelde in de jaren negentig als keiharde spits voor Roda JC (dat was me nog eens een koempel) en NAC. En niet zomaar een spits, he. In een competitie met gevestigde doelpuntenkanonnen als Ronaldo, Jari Litmanen, Patrick Kluivert en Luc Nilis werd de spits van het onbeduidende NAC gewoon 3e op de topscorerslijst in 1996. Dat u het maar even weet. Verder kan ik u melden dat het met Graham altijd een bijzonder gezellige derde helft werd. Na zijn vertrek uit Breda moesten een aantal café’s in de Bredase binnenstad noodgedwongen het faillissement aanvragen….

Zelfs met haar komt Jaap Stam tekort tegen Graham Arnold

Maar wat komen de Aussies in vredesnaam doen in Qatar? In de kwalificatie uitgeschakeld in een poule met Saoedi Arabië en Japan. Daarna met veel pijn en moeite de eerste play-off gewonnen van de Verenigde Arabische Emiraten en tenslotte in een van de meest slaapverwekkende voetbalvertoningen aller tijden na 0-0 en strafschoppen gewonnen van Peru. Hiep hiep hoera….. maar daar blijft het dan ook bij. Al is het toch altijd weer heerlijk om die Australische sportmentaliteit op het veld terug te zien. Kansloos, maar zo veel leuker dan al dat verwende sterrengedrag bij bijvoorbeeld de Fransen. Wat zou het heerlijk zijn als er een puntje (of meer) in zit tegen Les Bleus. Maar het zal wel bij dagdromen blijven.
Hebben de Australiërs dan helemaal geen bekende spelers bij zich? Om eerlijk te zijn denk ik dat u als toto deelnemer er niet in zal slagen om zo direct uit het hoofd ook maar één geselecteerde vedette op te noemen. Nee, dus.

De meest afgrijselijk deelnemer aan dit toernooi is ongetwijfeld Tunesië. Jammer dat Egypte zich niet wist te plaatsen, dan hadden de ‘Adelaars van Carthago’ op dat gebied nog enige concurrentie gehad. Zuigen, zeuren, rollen, huilen, ……. Vergeleken met de Tunesiërs is Neymar echt een keurige sportieve jongen die het spel altijd volgens de regels speelt. Nou, dan weet u het wel, u kent mijn probleem met Neymar. Ook de technische staf onder leiding van Jalel Kadri (of K3, als u dat liever heeft) zal met enige regelmaat opgewonden langs de lijn te vinden zijn om zich met van alles en nog wat te bemoeien. Wij wensen de 4e offical vanaf deze plek alvast een plezierige wedstrijd toe. Enig lichtpuntje zou wellicht Anis Ben Slimane kunnen zijn, die kan wel wat met een bal en ligt niet meteen op de grond te janken.

Mijn voorspelling:
1. Denemarken
2. Frankrijk (met als gevolg een achtste finale Argentinië-Frankrijk….)
3. Tunesië
4. Australië

Koekoek!